Lotnictwo wojskowe

TU-160

Producent : Tupolew
Państwo : Rosja
Typ : bombowiec strategiczny
Konstrukcja : duralowo-kompozytowa, półskorupowa, dolnopłat o zmiennej geometrii skrzydeł (skos od 20° do 65°)
Załoga : 4 (2 pilotów, bombardier, operator systemów obronnych)
Data oblotu : 18-12-1981
Data wprowadzenia : 1987
Użytkownicy : Rosja

Dane techniczne

Napęd	4 x NK-32
Moc	[kN]	4 x 137,30 / 4 x 245,15
Rozpiętość	[m ]	55,70 / 35,60
Długość	[m ]	54,1
Wysokość	[m ]	13,10
Powierzchnia nośna	[m2]	400 / 360
Masa własna	[kg]	110 000
Masa użyteczna	[kg]	165 000
Masa całkowita	[kg]	275 000
Prędkość maksymalna	[km/h]	2 220
Prędkość przelotowa	[km/h]	970
Prędkość minimalna	[km/h]	260
Wznoszenie	[m/s]	70
Pułap	[m]	16 000
Zasięg maksymalny	[km]	7 300

W 1967 roku w ZSRR rozpisano pierwszy konkurs na naddźwiękowy ciężki bombowiec strategiczny o prędkości 3 Ma. Żaden z przedłożonych projektów lotniczych firm konstruktorskich nie spełnił oczekiwań w zakresie prędkości. Zrewidowano zatem wytyczne. W 1972 roku zorganizowano drugi konkurs zmniejszając parametr prędkości do 2,3 Ma. W konkursie wziął udział projekt Miasiaszczewa M-18 o zmiennej geometrii skrzydeł oraz projekt Tupolewa 160M - rozwijany od kilku lat. Zwycięzcą okazał się projekt Miasiaszczewa jednak realizację powierzono Tupolewowi. W 1973 roku Tupolew opracował pierwszy projekt zmodyfikowanego samolotu, bazującego na ogólnym układzie Miasiszczewa M-18, któremu nadano oznaczenie wojskowe Tu-160. W ciągu następnych lat podlegał on stopniowej ewolucji i dopracowaniu. W produkcji od 1987 roku.

Uzbrojenie: w dwóch komorach wewnętrznych rakiety i bomby (również jądrowe) o łącznej masie 40000 kg.